Microsoft Copilot, Gizli E-postaları Özetleyerek Veri Sızdırıyor: İçsel Bir Hata mı, Yoksa Güvenlik Krizi mi?
Microsoft Copilot, Gizli E-postaları Özetleyerek Veri Sızdırıyor: İçsel Bir Hata mı, Yoksa Güvenlik Krizi mi?
Microsoft, son dönemde en büyük güvenliktan sorumlu şirketlerden biri olarak görülmeye devam ederken, Copilot AI’sinin gizli e-postaları özetleyerek kullanıcı verilerini sızdırdığı ortaya çıktı. Bu durum, sadece bir yazılım hatası değil, yapay zekânın kurumsal veri güvenliği üzerindeki derin etkilerini yansıtan bir kriz. Microsoft’un resmi açıklamasına göre, Copilot’un özetleme fonksiyonu, DLP (Veri Kaybını Önleme) politikalarını atlayarak, yetkisiz erişimlerin olduğu e-postaları bile analiz edip, kullanıcıya özet sunuyordu. Bu hata, yalnızca teknik bir eksiklik değil, veri sınırlarının tanımlanmasında yapısal bir kusurun göstergesi.
Nasıl Oluyor Da E-postalar Özetleniyor?
Microsoft 365 kullanıcıları, Copilot Chat’e bir e-posta bağlamı verdiğinde, AI bu e-postanın içeriğini analiz edip, kısa bir özet üretiyor. Bu özellik, verimliliği artırmak için tasarlanmış. Ancak, bir güvenlik açığı nedeniyle, DLP politikaları tarafından korunan — örneğin, ‘Müşteri Verileri’, ‘Finansal Raporlar’, ‘Hukuki İletişimler’ gibi etiketlenmiş — e-postalar bile bu işleme dahil oluyordu. Microsoft’un teknik ekibi, bu durumun, AI modelinin DLP etiketlerini ‘yazılımsal olarak algılamada’ bir geçersizleştirme hatası nedeniyle yaşandığını doğruladı. Yani, sistem ‘bu e-posta gizli’ diye işaretlenmişse bile, AI bu etiketi görmezden geliyor ve içeriği okuyor, özetliyor, hatta bazen kullanıcıya ‘İçerik gizli, ancak genel bir özet şu:...’ gibi yanıtlar veriyordu.
Neden Bu Kadar Tehlikeli?
Bu hata, sadece bir ‘veri sızıntısı’ değil, bir ‘veri yozlaşması’dır. Kullanıcılar, DLP politikalarını kurarken, AI’nın bu verileri okumasını engellemeyi amaçlıyor. Ancak Copilot, bu engeli göremiyor, çünkü modelin eğitim verilerinde ve mantık yapısında ‘gizlilik’ kavramı, teknik bir etiket değil, anlam bazlı bir sınırlama olarak algılanmıyor. Yani AI, ‘bu bir gizli e-posta’ dediğinizde, ‘tamam’ demiyor; ‘benim için bir metin’ diyor. Bu, yapay zekânın etik sınırları hakkında temel bir sorunu ortaya koyuyor: AI, verileri nasıl ‘anlıyor’? Eğer bir veri, etiketlenerek gizliyse, AI bunu ‘gizli’ olarak algılamalı. Ama bu hata, AI’nın etiketlere değil, metinlere odaklandığını gösteriyor. Bu, şirketlerin AI’ya ‘veri güvenliği’ görevini verirken, aslında ‘veri okuma’ yetkisi verdiğini anlamasını gerektiriyor.
Kayıtlı Güvenlik Politikaları Neden Çalışmadı?
Microsoft, DLP politikalarının Copilot ile entegre olduğunu iddia ediyor. Ancak bu hata, entegrasyonun sadece ‘yüzeyde’ olduğunu kanıtlıyor. DLP politikaları, e-postaları şifreleyip, erişim kontrollerini uyguluyor, ancak Copilot, bu politikaları uygulayan sistemlerin dışında bir ‘yönetimsel boşlukta’ çalışıyor. Yani, DLP politikaları, bir kullanıcıya bir e-postayı açma izni vermiyorsa, Copilot bu izni yokmuş gibi davranıyor. Bu, bir güvenlik mimarisindeki en tehlikeli hata: ‘Kontrol noktaları arasında boşluk’. Microsoft, bu hata için ‘AI modelinin veri sınırları ile DLP sistemleri arasındaki API entegrasyonunda bir senkronizasyon hatası’ olduğunu açıkladı. Ancak bu açıklama, teknik bir detay değil, kurumsal bir ihmalin habercisi.
Kimler Etkilendi ve Ne Yapmalı?
Microsoft, bu hatanın yalnızca Microsoft 365 E5 ve Copilot Pro abonelerinde olduğunu belirtti. Ancak bu, milyonlarca kurumsal kullanıcıyı kapsıyor. Finansal kurumlar, hukuk firmaları, sağlık kuruluşları ve kamu kurumları, bu verileri özetleyen bir AI’ya güvenemeyecek durumda. Microsoft, 27 Şubat 2026 tarihinde bir güncelleme yayınladı ve DLP etiketlerinin AI tarafından doğru şekilde okunmasını sağladı. Ancak, bu hata 11 ay boyunca aktif kaldı. Bu süre içinde, kaç tane gizli e-posta özetlendi? Hangi veriler dışarı çıktı? Bu soruların cevabı, Microsoft’un kendisi bile veremiyor.
Gelecek İçin Dersler
Bu olay, yapay zekânın kurumsal dünyaya entegrasyonunun yalnızca ‘yazılım’ meselesi olmadığını gösteriyor. Bu, ‘etik’, ‘yönetim’ ve ‘sorumluluk’ meselesidir. Şirketler, AI’ya ‘veri erişimi’ verirken, aynı anda ‘veri sınırları’ da tanımlamalı. AI, bir ‘araç’ değil, bir ‘karar verici’ olarak kabul ediliyor. Bu yüzden, AI’nın neyi okuyabileceğini, neyi özetleyebileceğini, neyi saklayabileceğini, hukuki ve teknik olarak mutlaka tanımlamak gerekli. Microsoft’un bu hatası, yalnızca bir hata değil, bir uyarı: Yapay zeka, verileri okuyor. Ama onu kim kontrol ediyor?
Şirketler, bu olaydan sonra, Copilot veya benzeri AI araçlarını kullanmadan önce şu soruları sormalı:
- AI, verilerimi nasıl okuyor?
- Hangi verileri özetliyor?
- Kimler bu özetleri görebiliyor?
- Bu süreçlerdeki güvenlik açıklarını kim denetliyor?
