Codex Kullanıcıları Yüksek Riskli Aktivite Nedeniyle Flaglendi: Sır mı, Tehlike mi?

2026 Şubatının ortalarında, GitHub üzerinde OpenAI’nin Codex projesiyle ilgili iki beklenmedik soru, yapay zekâ tabanlı kod üreticilerinin arkasında gizli bir güvenlik krizini ortaya çıkardı. İlk soru, bir geliştiricinin hesabının "potansiyel olarak yüksek riskli siber aktivite" nedeniyle flaglendiğini bildiriyordu. İkinci soru ise bu olayın tekil bir hata olmadığını, binlerce kullanıcıya yayılan bir sistemik sorun olduğunu öne sürüyordu. Bu iki rapor, sadece bir teknik arıza değil, yapay zekânın insan etkileşimlerini nasıl yorumladığının temel bir sorgulamasıydı.

Neden Codex Kullanıcıları Flaglendi?

Codex, OpenAI tarafından geliştirilen ve GitHub ile entegre edilen bir yapay zekâ kod üreticisiydi. Geliştiriciler, doğal dilde yazdıkları talimatlarla otomatik olarak fonksiyon, sınıf veya hatta tam bir modül üretiyordu. Ancak bu sistem, güvenlik algoritmalarına göre "şüpheli davranışlar" tanımlamaya başladı: Özellikle çok sayıda API anahtarı, şifrelenmiş veri blokları veya özel protokoller içeren kod parçaları üretmek, sistem tarafından "gizli veri sızdırma girişimi" olarak yorumlanmaya başlandı. Sorun, bu tür kodların çoğu, geliştiricilerin kendi projelerinde test amaçlı kullandıkları geçici verilerden kaynaklanıyordu. Örneğin, bir geliştirici, bir API bağlantısını test etmek için bir anahtar yazdı ve Codex, bu anahtarı "şifrelenmiş veri" olarak algılayıp, kullanıcıyı "potansiyel bir sızıntı yapan birey" olarak işaretledi.

Yapay Zekânın İnsan Davranışını Yanlış Anlaması

Bu durum, yapay zekânın kontekst anlayışının sınırlarını vurguluyor. Codex’in güvenlik modülü, bir kod satırının içeriğine bakarak, o satırın amacını anlamak yerine, sadece kalıplara göre değerlendirme yapıyordu. Bir geliştirici, bir veritabanı bağlantısı için "password=12345" yazdığında, bu, insanlar için bir test verisiydi. Ama sistem, bu ifadeyi "gizli bilgi sızdırma" olarak algıladı. Bu tür hatalar, özellikle açık kaynak projelerde yaygındı. Çünkü geliştiriciler, örnek kodlarla çalışırken, gerçek verileri taklit etmek zorunda kalıyorlardı. Codex, bu taklitleri gerçek olarak algılayarak, binlerce geliştiriciyi yanlışlıkla suçlamaya başladı.

İkinci Soru: "Daha Büyük Endişeler"

İkinci GitHub sorusu, #12079, bu olayın sadece teknik bir hata olmadığını ima ediyordu. Kullanıcılar, sadece bir veya iki hesabın değil, aynı anda yüzlerce hesabın aynı şekilde flaglendiğini belirtiyordu. Bazıları, sistemlerinin tamamen kapatıldığını, hatta GitHub hesaplarının geçici olarak askıya alındığını ifade etti. Bu durum, OpenAI’nin güvenlik algoritmalarının bir "korku temelli otomatik denetim" sistemi olarak çalıştığını gösteriyordu. Yani, bir hata yapma riskini tamamen ortadan kaldırmak için, önceki hataların tespit edilmesi yerine, olası her şeyi engelleme stratejisi benimsenmişti. Bu, güvenlik ile özgürlük arasındaki dengenin tamamen bozulduğunu gösteriyordu.

İnsanlar mı, Sistem mi Sorumludur?

OpenAI, bu sorulara resmi bir açıklama yapmadı. Ancak iç kaynaklara göre, bu flaglama sistemi, bir önceki ay gerçekleşen bir sızıntı olayından sonra hızla aktif hale getirilmişti. O sızıntıda, bir geliştirici, Codex aracılığıyla ürettiği kodda bir API anahtarını yanlışlıkla public bir repoya yüklemişti. Bu olay, OpenAI’nin güvenlik ekibini korkutmuş ve "daha fazla hata olmazsa" diye bir polislik yaklaşımını benimsemesine neden olmuştu. Ancak bu yaklaşım, geliştiricilerin üretkenliğini ciddi şekilde etkiledi. Birçok kişi, Codex’i tamamen bıraktı. Bazıları ise, "yapay zekâya kod yazmayı öğretmek" yerine, "yapay zekâyı nasıl kandıracaksın" konusunda forumlarda bilgi paylaştı.

Gelecek İçin Uyarı

Bu olay, sadece Codex’e ait bir hata değil, tüm yapay zekâ tabanlı geliştirme araçlarının geleceği için bir uyarıdır. AI araçları, insan davranışını anlamak yerine, veri kalıplarına dayalı kararlar veriyorsa, hatalar kaçınılmazdır. Ve bu hatalar, sadece veri kaybına değil, güvene de zarar verir. Geliştiriciler, artık bir kod yazarken sadece mantığı değil, aynı zamanda yapay zekânın onu nasıl yorumlayacağını da düşünmek zorunda kaldı. Bu, teknolojinin insanı değil, insanın teknolojiyi anlamak zorunda kaldığı bir dönüm noktasıdır.

Ne Yapılmalı?

• Yapay zekâ sistemlerine "kontekst anlama" yeteneği kazandırılmalı.
• Flaglama sistemleri, insan onayı olmadan otomatik hesap kapatmamalı.
• Açık kaynak topluluğu, güvenlik algoritmalarının test edilmesi için "siber deneyim laboratuvarları" kurmalı.
• OpenAI gibi şirketler, kullanıcıları bilgilendirmek için şeffaf bir raporlama sistemi oluşturmalı.

Bu olay, teknolojinin bize güven verdiğini iddia ettiği anda, aslında bize güveni sorgulamaya zorladığını gösteriyor. Codex, kod üretmek için yaratıldı. Ama şimdi, geliştiricilerin güvenini nasıl kaybettiğini anlatıyor. Ve belki de bu, daha büyük bir sorunun sadece başlangıcı.