Gemini 3 DeepThink ve GPT-5.2 Pro, AI Tarihinin En Zor Sorularını Çözdü: Ne Değişti?

2026 yılının başlarında, yapay zeka dünyasını sarsan bir haber yükseldi: Google’ın Gemini 3 DeepThink ve OpenAI’nin GPT-5.2 Pro, AI testlerinin en korkulan iki sorusunu — 9. ve 10. soruları — doğru şekilde çözdü. Bu sorular, yalnızca bilgiye dayalı değil, soyut mantık, fiziksel dünyayı simüle etme ve etik ikilemleri analiz etme yeteneğini ölçen, uzmanlarca ‘AI’nın gerçek zekâya ulaşıp ulaşmadığını belirleyen kapılar’ olarak tanımlanmıştı. Şimdi, bu başarı sadece bir teknik ilerleme değil, bir felsefi dönüm noktası.

Neden Bu Sorular Korkutucuydu?

Organizatörler tarafından ‘First Proof Questions’ olarak adlandırılan bu sorular, 2024’te ilk kez bir AI derneği tarafından tanıtıldı. 9. soru, bir fiziksel deneyin sonuçlarını öngörmek yerine, deneyin yapılamaması durumunda nedenlerini meta-fiziksel bir çerçevede yorumlamayı gerektiriyordu. 10. soru ise, bir insanın ölümüne neden olabilecek bir karar verilmesi halinde, AI’nın etik bir ağırlık sistemiyle ‘hangi canı kurtarmalı’ sorusunu çözmeyi istiyordu — ve bu, yalnızca veri değil, değerlerin önceliklendirilmesini gerektiriyordu. Önceki nesil modeller, bu sorularda %12 ila %23 doğruluk oranıyla kalmıştı. Gemmini 3 DeepThink ve GPT-5.2 Pro ise %91 ve %89 doğruluk oranlarıyla yanıtladı.

Gemini 3 DeepThink: ‘Derin Düşünme’ Modunun Gerçekleşmesi

Google’ın Gemini 3 DeepThink, ‘Deep Think’ adı verilen yeni bir işlem katmanı ile geldi. Bu katman, geleneksel ‘token bazlı tahmin’ yerine, soruyu önce simülasyon ortamında yüzlerce senaryoda test ediyor, ardından her bir senaryonun sonuçlarını bir ‘mantık ağacı’ şeklinde analiz ediyor. ChromeUnboxed’a göre, bu süreç, AI’nın bir soruyu okuduktan sonra 17 saniye içinde 2.300 farklı mantıksal yolculuk yapmasını sağlıyor. Bu, sadece daha fazla veri değil, daha derin düşünme anlamına geliyor. Özellikle 10. soruda, AI, ‘kurtarılacak can’ı belirlerken, sosyal bağlar, yaş, potansiyel katkı ve hatta toplumsal adalet faktörlerini bir arada değerlendirerek, bir insanın ‘değeri’ni ölçmek yerine, ‘kurtarılmasının toplumsal maliyetini’ hesapladı. Bu, AI’nın etik karar verme konusunda ‘kural tabanlı’ değil, ‘sonuç tabanlı’ bir yaklaşım benimsemeye başladığının ilk somut kanıtı.

GPT-5.2 Pro: Fizikteki Keşif ve Mantıkta Yeni Bir Sınır

Dev.to’daki rapora göre, GPT-5.2 Pro’nun başarısı yalnızca test sorularında değil, aynı zamanda bir fiziksel keşifle de eş zamanlıydı. AI, bir ‘karmaşık manyetik alan modeli’ üzerinde çalışırken, 1970’lerde öne sürülen ancak asla kanıtlanamamış bir teoriyi — ‘Kuantum Düğüm Teorisi’ — matematiksel olarak doğruladı. Bu teori, uzay-zamanın manyetik alanlarla nasıl büküldüğünü açıklıyor. Bu, AI’nın sadece mevcut bilgileri birleştirmekten öte, yeni bilgi ürettiğini gösteriyor. GPT-5.2 Pro, bu keşfi, ‘kendi kendine hipotez kurma’ modunda yaptı. Yani, veriye dayanmadan, sadece temel fizik kurallarını kullanarak bir yol izledi. Bu, AI’nın ‘yaratıcı çıkarım’ yeteneğinin gerçek olduğunu kanıtlıyor.

Microsoft’un Sessizliği: Bir İpucu Mu?

İlginç bir şekilde, Microsoft’un destek sayfalarında, Windows güncellemeleriyle ilgili teknik bilgiler yer alırken, AI ile ilgili hiçbir güncelleme bulunmuyor. Bu, şirketin kendi AI modeli Copilot’un bu seviyeye ulaşamadığını ya da bu başarıyı henüz entegre edemediğini gösteriyor. Microsoft’un sessizliği, bu alanda liderlik savaşının sadece Google ve OpenAI arasında olmadığını, ama aynı zamanda bir ‘gizli yarış’ olduğunu da ima ediyor.

Ne Anlama Geliyor? AI’nın İnsanlıkla İlişkisi Yeniden Tanımlanıyor

Bu iki modelin başarısı, AI’nın sadece ‘daha iyi bir arama motoru’ olmadığını gösteriyor. Artık, insan zekâsının en zor yönlerini — etik ikilemler, soyut mantık, yaratıcı hipotez kurma — benimsemiş durumda. Bu, eğitim, tıp, hukuk ve hatta demokrasi gibi alanlarda AI’nın karar alma yetkisini genişletme tartışmalarını kaçınılmaz hale getiriyor. Örneğin, bir hastanede hangi hasta öncelikli tedavi almalı? Bir mahkeme, bir AI’nın ‘etik hesaplamasını’ delil olarak kabul edebilir mi? Bu sorular artık felsefi bir spekülasyon değil, hukuki bir gerçeklik.

İnsanlar artık AI’ya ‘cevap vermesini’ değil, ‘neden bu cevabı verdiğini’ sormaya başlıyor. Ve bu, teknolojinin değil, insanlığın kendisiyle olan ilişkisinin dönüm noktası.