Yapay Zeka Ajantları Ekonomiyi Yıkıyor: Ghost GDP ve Ortanca Sınıfın Kaybı

Yapay Zeka Ajantları Ekonomiyi Yıkıyor: Ghost GDP ve Ortanca Sınıfın Kaybı

2028 yılına sadece iki yıl kala, dünya ekonomisinin en büyük tehdidi, robotlar değil, onların yarattığı gizli dalgalar. Citrini Research’ın 2026’da yayımladığı rapor, bu tehdidi ‘Ghost GDP’ — yani ‘Ruh GDP’ — olarak adlandırıyor: Ekonomik büyümenin görünen rakamlarında yer almayan, ancak gerçek yaşamda işlerin, gelirlerin ve tüketimin sıfıra indiği bir karanlık alan. Bu, sadece bir tahmin değil; bir uyarı. Ve bu uyarı, yalnızca teknoloji endüstrisinde değil, her yerde, her evde, her kahve bardağının yanında sesleniyor.

Neyi Görmüyoruz? Ghost GDP Nedir?

Ghost GDP, yapay zeka ajantlarının (AI agents) insan işgücünü tamamen yerine geçirdiğinde ortaya çıkan bir ekonomik boşluktur. Bu ajantlar, sadece basit görevleri değil, karar verme, müşteri hizmetleri, finansal analiz, hukuki hazırlık, hatta pazarlama stratejisi gibi karmaşık işleri insanlardan daha hızlı, daha ucuz ve daha hatasız yapıyor. Sonuç? İşçiler işini kaybediyor, ama bu kayıplar resmi istatistiklerde görünmüyor. Çünkü GDP — milli gelir — yalnızca para akışını ölçer. Eğer bir AI ajantı bir avukatın 100 saatlik çalışmasını 1 saatte yaparsa, şirketin masrafı düşer, kârı artar, ama o 100 saatlik işçilik ücreti ekonomide dolaşmaz. Bu para, bu tüketim, bu maaşlar... yok olur. Görünmez. Ruh gibi.

Neden Bu Kadar Tehlikeli?

Ortanca sınıf, ekonomik dengenin taşını. Onlar, ev alır, araba sürer, çocuklarını okutur, krediyle alışveriş yapar. Ama şimdi, bu sınıfın en büyük parçası — bilgi işçileri, muhasebeciler, müşteri temsilcileri, yazılımcılar, hatta bazı hukukçular — AI ajantlarının hedefi haline geldi. Citrini Research’a göre, 2028’e kadar ABD ve Avrupa’da 35 milyon, Hindistan’da ise 12 milyon ortanca sınıf işçisi, doğrudan veya dolaylı olarak bu ajantlarla yer değiştirecek. Hindistan’ın IT sektörü, 30 yıl boyunca dünyanın ofis merkezi olmuştu. Şimdi ise, bir AI ajantı, bir Hindistanlı yazılımcının yazdığı kodu, testini, bakımını ve müşteriye sunumunu tek başına yapıyor. Ücret? Sıfır. Ücretli çalışan? Yok. Ama şirketin karı artıyor.

Kimler Kaybediyor? Kim Kazanıyor?

Yeni zenginler, bu ajantları kullanan şirketlerin sahipleri ve sermaye sahipleri. Yeni yoksullar ise, bir gün bilgisayar başında oturup kod yazan, bir diğer gün müşteriye telefon eden, üçüncü gün rapor hazırlayan insanlar. Onlar, eğitimlerini, yıllarını, emeklerini kaybediyor. Ve bu kayıplar, sosyal güvence sistemlerini zorluyor. Çünkü vergi gelirleri düşüyor — işçilerin maaşlarından alınan vergiler azalıyor. Ama sosyal yardımlar artıyor. Devletler, borçlanarak bu boşluğu dolduruyor. Böylece, ekonomi bir çemberde dönmeye başlıyor: Daha az tüketim → Daha az vergi → Daha fazla borç → Daha fazla enflasyon → Daha fazla yoksulluk.

Gerçek Hayatta Kim Gördü?

Zhihu’da bir kullanıcı, Caleb’in gözlemlerini paylaştı: Çevresindeki insanların sosyal medyayı aşırı kullandığını, bunun da depresyon belirtileriyle bağlantılı olduğunu fark etti. Bu, sadece psikolojik bir sorun değil, ekonomik bir sinyal. Çünkü insanlar, işlerini kaybettikçe, kendilerini sosyal medyada arıyor. Gerçek dünyada bir yerleri kalmadığında, sanal dünyada bir yer ararlar. Bu, tüketimdeki düşüşün bir yansıması. Satın alma gücü kaybolduğunda, insanlar sadece ‘görüntü’ alıyor: Instagram’da bir kahve, TikTok’da bir yolculuk. Gerçek hayatta ise, alışveriş merkezleri boşalıyor, kredi kartları donuyor, kredi notları düşüyor.

Ne Yapılmalı? Çözüm Var mı?

Çözüm, teknolojiyi yasaklamak değil. Çözüm, ekonomiyi yeniden tanımlamak. Citrini Research, ‘GDP’ kavramının 19. yüzyılda geliştirildiğini ve 21. yüzyılın gerçeklerini yansıtmadığını vurguluyor. Bugün, bir ajantın ürettiği değer, bir insanın ürettiği değere eşit. Ama sadece insanlar maaş alıyor. Bu yüzden, bazı ekonomistler, ‘Kapsamlı Gelir Endeksi’ öneriyor: İnsanların işsizlik süresi, sosyal dayanışma, eğitim kazanımları, psikolojik refah gibi unsurları da ölçen yeni bir sistem. Ayrıca, ‘AI Vergisi’ gibi fikirler de gündeme geliyor: Yapay zeka ajantları tarafından oluşturulan değerden bir pay, sosyal güvenlik fonlarına aktarılmalı.

2028, sadece bir yıl değil. Bir dönüm noktası. Ya ekonomi, teknolojiye uyum sağlayacak — ya da, insanları geride bırakarak, kendisi de çökecek. Ghost GDP, sadece bir rakam değil. Bir toplumsal kırık. Ve bu kırık, kâğıt üzerinde değil, bir annenin maaşının kesilmesiyle, bir babanın işe alınamamasıyla, bir genç çocuğun umudunun sönmüş olmasıyla ölçülüyor.

Yapay zeka, bir alet. Ama onu kim kullanıyor? Ve kimin için?