Kod Yazmak Ücretli Değil: Agentic Mühendislik, Yazılımın Yeni Kuralını Değiştiriyor

Kod Yazmak Ücretli Değil: Agentic Mühendislik, Yazılımın Yeni Kuralını Değiştiriyor

Geçtiğimiz ay, yazılım dünyasında sessiz ama derin bir deprem yaşandı. Simon Willison, kendi blogunda şunu ilan etti: "Kod yazmak artık ucuz." Bu cümle, 60 yıl boyunca yazılım mühendisliğinin temelini oluşturan inançları sarsıyor. Yıllardır geliştiriciler, her satır kodun maliyetini hesapladı, her fonksiyonun döndürdüğü değeri, harcanan saatlerle kıyasladı. Şimdi ise, bu denge tamamen değişiyor — ve bu değişim, sadece teknoloji değil, zihniyetin bir dönüşümü.

Neden "Kod Ücretli Değil" Demek Bu Kadar Önemli?

Simon Willison’un analizine göre, geçmişte bir geliştirici, 200 satırlık temiz, test edilmiş, belgelenmiş kodu yazmak için bir gününü harcayordu. Bu nedenle, tüm süreçler bu kısıtlamaya göre şekillenmişti: uzun planlamalar, detaylı talep analizleri, "değer/maliyet" oranları, onay zincirleri. Bir özellik, sadece "mümkün" değil, "maliyeti karşılıyorsa" kabul ediliyordu. Ama artık, bir AI aracı 200 satır kodu 12 saniyede yazıyor, test ediyor, hata ayıklıyor ve belgeleyebiliyor. Bu durumda, kod yazmak artık bir maliyet değil, bir aksiyon hâline geldi.

Bu dönüşümün en büyük etkisi, karar alma süreçlerindeki değişim. Ürün yöneticileri artık "Bu özellik ne kadar zaman alır?" diye sormuyor. Soru artık: "Bu fikir ne kadar hızlı test edilebilir?" ve "Ne kadar hızlı öğreniriz?" Mühendislik, artık bir "yapma" sürecinden, bir "deneme-yanılma" sürecine dönüşüyor.

Agentic Bilgi Tabanı: Yeni Mühendislik Altyapısı

The New Stack’ın 18 Şubat 2026 tarihli raporunda, ortaya çıkan 6 agentic bilgi tabanı kalıbı, bu dönüşümün teknik alt yapısını ortaya koyuyor. Bu kalıplar, AI’ların kendi kendine öğrenmesi, veri kaynaklarına bağlanması ve sürekli güncellemesi üzerine kuruluyor. Örneğin, bir yazılım ekibi artık bir belge dosyası değil, bir "dinamik bilgi ağı" kullanıyor: AI, kullanıcı geri bildirimlerini, kod değişikliklerini, hata raporlarını ve hatta Slack mesajlarını analiz ederek, kendi kendine güncel bir bilgi tabanı oluşturuyor.

Bu sistemler, yalnızca veri depolamıyor; anlamlı çıkarımlar yapıyor. Bir geliştirici "Bu fonksiyon neden çöktü?" diye sorunca, AI sadece logları değil, benzer projelerdeki benzer hataları, ilgili forum tartışmalarını ve hatta o fonksiyonu yazan geliştiricinin geçmiş performansını analiz ederek, en olası nedeni ve çözümü sunuyor. Bu, bir "yardımcı" değil, bir ortak mühendis gibi davranıyor.

Yazım Toplulukları ve Mühendislik: İkili Bir Çarpışma

Writing.com gibi platformlar, yazarların birbirlerine geri bildirim vererek gelişmelerini sağlayan bir topluluk modeli sunuyor. İlginç bir şekilde, bu model, agentic mühendisliğin temel prensipleriyle tamamen örtüşüyor: geri bildirim, sürekli iyileştirme, toplulukla öğrenme. Ancak burada bir çelişki var: Yazılım dünyası, yazarlık topluluklarının "duygusal destek" ve "kreatif özgürlük" anlayışını benimsemiyor. Mühendislik hâlâ "verimlilik", "ölçülebilirlik" ve "kontrol" üzerine kuruluyor. Ama agentic sistemler, bu kontrolleri azaltırken, daha fazla deneyim ve keşif alanına açılıyor. Gelecekte, bir yazılım ekibi, sadece kod yazmayacak; aynı zamanda bir "yazım topluluğu" gibi birbirlerine geri bildirim verecek, hataları kusur değil, öğrenme fırsatı olarak görecektir.

Yeni Mühendislik Zihniyeti: Hızlı Düşün, Hızlı Dene, Hızlı Öğren

Artık bir yazılım projesi, 6 aylık bir planlama süreciyle başlamıyor. Başlıyor: bir AI’ya "Bir kullanıcı kayıt sistemi istiyorum, OAuth2 ve SMS onayı ile" diye emir vermekle. 10 dakika içinde, bir prototip geliyor. 30 dakikada, kullanıcı testi yapılıyor. 2 saat içinde, bir hata raporu geliyor. Ve bu döngü, 24 saat içinde 5 kez tekrarlanabiliyor. Bu, klasik "waterfall" modelinin sonu. Yeni model: "Fikir → Dene → Öğren → Tekrarla".

Şu anda, bu modeli en iyi uygulayan şirketler, klasik yazılım şirketlerinden 3-5 kat daha hızlı ürüne girebiliyor. Ancak bu hız, yalnızca teknolojiye değil, organizasyonel kültürdeki bir değişimle mümkün oluyor. Yöneticiler artık "neden bu kodu yazdın?" yerine, "ne öğrendin?" diye soruyor. Geliştiriciler, kod yazmak yerine, soru sormayı öğreniyor.

Gelecek: Mühendisler, Soru Sorma Uzmanları Olacak

Agentic mühendislik, kod yazan insanları değil, soru soran insanları öne çıkarıyor. Artık en değerli mühendis, en çok kod yazan değil, en iyi soruları soran. "Bu sistem gerçekten neyi çözüyor?" "Kullanıcı bu özelliği neden kullanmayacak?" "Hangi veri, yanlış anlaşılmış?" — bu sorular, artık teknik becerilerden daha değerli.

Yazılım dünyasında, bir devrim yaşanıyor. Kod yazmak artık ucuz. Ama soruları doğru sormak — şimdi, en pahalı ve en nadir beceri.