Evernote Neden Bıraktım? 14 Yılda %900 Fiyat Artışı ve Sistem Çöküşleri

14 yıl boyunca dijital not alma dünyasının kralı olarak saygın bir yer edinen Evernote, kullanıcılarını bir dizi teknik çöküş, fiyat patlaması ve sessiz bir yozlaşmanın ardında bıraktı. Bu yıl, bir zamanlar sadık bir kullanıcı olan binlerce kişi gibi, ben de Notion’a geçtim. Neden? Çünkü Evernote artık bir not alma uygulaması değil, bir sorunlar kataloğu haline geldi.

Evernote Neden Bıraktım? Sistem Çöküşleri ve Kullanıcı İnançlarının Yıkılışı

Evernote’un web sürümünde, birkaç saat sonra oturumun kapanması sorunu, 2023’ten beri çözülmeyen bir kabus haline geldi. Forumda binlerce kullanıcı, bu sorunu 2 yıl boyunca bildirdi, ama Evernote’un teknik ekibi sadece ‘geçici bir hata’ diye cevap verdi. Gerçek şu: Oturum kapanmaları, kayıtların kaybolma riski yaratıyor. Bir araştırma notunu yazarken, bir fikri anımsarken, birden ‘Giriş Yap’ ekranı karşınıza çıkıyor. Bu, bir not uygulaması için kat edilemez bir hata. Çünkü Evernote’un temel görevi, bilginin güvenli ve sürekli erişilebilir olmasıdır.

Windows kullanıcıları için durum daha korkutucu. ‘We’re processing your content. 0% completed’ hatası, kullanıcıların tüm notlarını sıfırlamaya zorluyor. Bu hata, Evernote 10.0 ve sonrası sürümlerde yaygınlaştı. Binlerce kullanıcı, 5-10 yıl içinde birikmiş notlarını kaybetme korkusuyla uykusuz gece geçirdi. Evernote, bu tür kritik hataları çözmeden, yeni özellikler eklemeye devam etti. Örneğin ses transkripsiyonu gibi, çok az kullanıcı tarafından kullanılan bir özellik, milyonlarca kullanıcıyı zorlayan bir sistem çöküşüne neden olmadan önce piyasaya sürüldü. Bu, ürünün önceliklerinin tamamen değiştiğini gösteriyor: Kullanıcı deneyimi değil, pazarlama pazarlaması.

Evernote Neden Bıraktım? %900 Fiyat Artışı ve Değer Kaybı

2010’da Evernote Premium, aylık 5 dolarla satılıyordu. Bugün, aynı hizmet 45 dolar aylık. Yani 14 yıl içinde fiyat %900 arttı. Bu artış, verimlilik veya yeni özelliklerle değil, şirketin kâr odaklı dönüşümüyle açıklanıyor. Evernote, bir zamanlar bireysel üretkenlik için tasarlanmış bir araçtı. Şimdi ise, bir şirketin ‘dijital depolama abonelik’ hizmeti haline geldi.

Öte yandan, Notion’un ücret politikası, kullanıcı odaklı bir yaklaşım sergiliyor. Ücretsiz sürümü, kişisel kullanım için yeterli. Ücretli sürümü ise, ekibin işbirliği ihtiyaçlarına göre esnek ve hesaplı. Evernote’un fiyatı artarken, Notion’un özellikleri genişliyor: Görev takip, veritabanı, wiki, zaman çizelgesi — tüm bunlar tek bir platformda. Evernote’un ‘not’ kavramı, Notion’un ‘dijital çalışma ortamı’ kavramıyla karşılaştırıldığında, geride kaldığını açıkça görüyoruz.

Evernote’un teknik ekibi, kullanıcı geri bildirimlerini görmezden geliyor. Forumda 2 yıl boyunca tekrarlanan oturum kapanma sorunu, 2025’e kadar çözülmedi. Aynı şekilde, ‘Error 404 fetching binary DB’ gibi kritik veri erişim hataları, yalnızca birkaç kullanıcı tarafından bildirilmedi — binlerce kullanıcı bu hatayla karşı karşıya kaldı. Ancak Evernote, bu sorunları ‘geçici’ olarak sınıflandırarak, çözüm yerine açıklama verdi. Bu, bir ürünün değil, bir servisin ölü olduğunu gösteriyor.

Üstelik, ses transkripsiyonu gibi yeni özelliklerin test edildiği sayfalar, CAPTCHA ve Cloudflare güvenlik duvarlarıyla engellendi. Bu, kullanıcıların doğrudan ürünle etkileşime geçmesini engelleyen bir politika. Yani, kullanıcılarla iletişim kurmak yerine, onları dışarıda tutmak. Bu, bir teknoloji şirketinin değil, bir bürokrasinin işleyiş şekli.

Benim gibi 14 yıl Evernote kullananlar, sadece bir uygulamayı değil, bir yaşam tarzını bıraktık. Evernote, bize güven verdi. Sonra güveni kaybetti. Ve bu kayıp, yalnızca teknik bir hata değil, bir etiksel ve stratejik çöküş. Bir şirket, kullanıcılarının zamanını, verilerini ve güvenini alırsa, ona değer verenler, onu terk eder.

Evernote Neden Bıraktım? Çünkü artık bir not uygulaması değil, bir müşteriye hizmet vermekten ziyade, bir abonelik kazancı üreten bir sistemdi. Notion, benim gibi binlerce kullanıcının aradığı şeyi sunuyor: Basitlik, güvenilirlik ve değer. Evernote’un 14 yıllık hizmeti, artık bir anı. Ve ben, artık bu anıya değil, geleceğe bakıyorum.