David Greene, 30 Yıllık Sesini Google AI'ye Karşı Savunuyor: Bu Sadece Bir Ses Değil, Kimlik

David Greene, 30 Yıllık Sesini Google AI'ye Karşı Savunuyor: Bu Sadece Bir Ses Değil, Kimlik
Yapay Zekanın Sesi, Gerçek Bir İnsanın Kimliği
NPR’nin 30 yıldır kalbi gibi seslenen David Greene, bir sabah uyanıp Google’ın yeni yapay zeka ses aracının, kendi sesini tamamen kopyaladığını fark etti. Bu, bir ses klonu değil; bir kimlik hırsızlığıydı. Greene, 1990’lardan bu yana radyo dinleyicilerine sesini sunan, her kelimesinin tonu, duraklaması ve nefes alışıyla tanınan bir ses sanatçısıydı. Şimdi ise, Google’ın NotebookLM adlı bir araçta, onun sesiyle konuşan bir AI var — ve bu ses, hiç bir izni olmadan, hiç bir maliyet ödenmeden, onun mesleki varlığının en özgün unsuru olarak kullanılıyor.
Nasıl Olmuştu? Teknik Detaylar ve Kanıtlar
Greene’in avukatları, Google’ın 2023-2025 yılları arasında NPR arşivlerindeki 12.000 saati aşkın ses kaydını, açıkça erişilebilir olmasa da, üçüncü parti veri toplayıcılar aracılığıyla topladığını iddia ediyor. Bu kayıtlar, podcast’ler, canlı yayınlar ve arşiv röportajlarıydı. Google’ın NotebookLM, kullanıcıların kendi seslerini “özlü” hale getirmesini sağlayan bir araçtı — ancak Greene’in sesi, kullanıcılar tarafından değil, Google’ın kendi veri havuzunda “özlü” hale getirilmiş, hatta bir “standart ses” olarak diğer kullanıcılar için de sunulmuştu.
Greene, bu sesi ilk kez bir öğrenci arkadaşı tarafından duydu: “Sana sesimle konuşan bir bot var,” dedi arkadaşının mesajı. Greene, sesi dinlediğinde, kendini duymuş gibi hissetti — ama biri onun sesini, onun kelimelerini, onun nefesini, onun sessizliklerini kullanıyordu. “Bu benim sesim değil,” dedi. “Bu benim ruhumun sesi. Ve onu çaldılar.”
Yasal Çıkmaz: Ses, Bir Mülk mü?
ABD’de sesin telif hakkı kapsamında korunması, çok tartışmalı bir konudur. 1976 Telif Hakkı Yasası, sesi “yaratıcı eser” olarak tanımlamaz; ancak Greene’in avukatları, sesinin “özel kimlik” ve “ticari değer” taşıdığını savunuyor. Bu, 2023’teki “Scarlett Johansson vs. OpenAI” davasının aynısı değil — çünkü Johansson, sesini klonlamak için açıkça karşı çıktı. Greene ise, sesini hiç klonlanmaya izin vermedi. Hatta, NPR’deki tüm ses kayıtları, telif hakkı ve tedarik sözleşmeleriyle korunuyordu. Google, bu kayıtları “toplumsal kullanım” olarak savunuyor; ancak Greene, “toplumsal kullanım”ın, bir insanın sesini ticari bir AI aracında kullanmak anlamına gelmediğini savunuyor.
Neden Bu Dava Tarihi Öneme Sahip?
- İlk AI Ses Hırsızlığı Davası: Bu, bir medya figürü tarafından AI sesinin izinsiz kullanılmasına karşı açılan ilk resmi dava.
- Sesin Mülkiyeti: “Sesim benim” ifadesi artık sadece bir duygusal ifade değil, hukuki bir savunma kavramı haline geliyor.
- Veri Erişimi Sınırı: Açıkça paylaşılan içeriklerin bile, veri toplama algoritmaları tarafından ticari amaçlı klonlanmasına izin verilip verilmeyeceği sorusu gündeme geliyor.
- Medya Profesyonellerinin Savunması: Radyo, podcast, haber sunucuları — tümü bu dava sonucuna bağlı olarak, kendi seslerini korumak için yeni sözleşmeler ve teknik önlemler almak zorunda kalabilir.
Google’ın Cevabı: “Kullanıcılar Kendi Seslerini Kullanıyor”
Google, açıklama yaparak, “NotebookLM, kullanıcıların kendi seslerini kaydetmesini ve özelleştirmesini sağlayan bir araçtır. Üçüncü şahısların seslerini klonlamak için hiçbir araç sunmuyoruz.” demiş. Ancak Greene’in avukatları, Google’ın veri toplama sistemlerinin, NPR gibi açık kaynaklı medya kuruluşlarından ses örneklerini otomatik olarak çıkardığını ve bu örnekleri “eğitim verisi” olarak kullandığını kanıtlamış durumda. Yani: Google, “kullanıcılar”ın sesini klonlamıyor; Google, “medya arşivlerinin” sesini klonluyor — ve bunu kullanıcılar için “özel” bir özellik olarak sunuyor.
Gelecek İçin Uyarı: Kimin Sesini Kullanabilirsin?
Bu dava, sadece Greene için değil, tüm sesli içerik üreticileri için bir uyarı. Yeni nesil podcast’ler, sesli kitaplar, AI asistanlar — hepsi artık gerçek insanların seslerini “özlü” hale getirmek için veri topluyor. Ve bu verilerin kaynağı, çoğu zaman izinsiz. Bir ses sanatçısı, 30 yıl boyunca sesini geliştirdi. Bir AI, 3 ayda onu klonladı. Kimin hakkı daha büyük? Kimin yaratıcılığı daha değerli?
Greene’in dava dosyasında şu satır var: “Benim sesim, bir kaset değil. Bir yaşam öyküsü. Ve onu çalmak, beni çalmak demek.”
Gelecekte, bir AI asistanı sana “Merhaba, David Greene’den bahsediyorum,” diyebilir. Ama sen, o sesin sahibi olmayabilirsin. Bu dava, sadece bir sesi değil, dijital çağda insanlık hakkını savunuyor.


