Claude Code ile Programlama Nasıl Değişti? Planlama ve Gerçekleştirme Ayrımı

Planlama ve Gerçekleştirme: Yapay Zekanın Yeni Rolü

Yazılım dünyasında bir devrim, kod yazma değil, düşünceleri düzenlemeyle başlıyor. Hacker News’ta paylaşılan bir deneyim, Claude Code’un sadece bir kod üretici değil, bir zihinsel ortak olduğunu gösteriyor. Yazar Boris Tané, yapay zekayı programlama sürecinin iki temel aşamasında — planlama ve uygulama — farklı şekilde kullanıyor. Bu basit ama derin bir ayrım, AI’nın yazılımcılarla olan ilişkisini kökten değiştiriyor.

Neden Planlama ve Gerçekleştirme Ayrımı?

Geleneksel yazılım geliştirme sürecinde, geliştiriciler genellikle bir fikri zihinlerinde kavrayıp doğrudan kodla aktarmaya çalışırlar. Bu yöntem, özellikle karmaşık projelerde hatalara, tekrarlamalara ve zaman kaybına yol açar. Boris, bu sorunu çözmenin anahtarının zamanlama olduğunu fark etti: Önce planlama, sonra gerçekleşme. Claude Code’a, ‘Bu projede ne yapmamız gerekiyor?’ sorusunu sorar, ardından ‘Şimdi bunu nasıl kodluyoruz?’ sorusunu ayrı bir oturumda ister. Bu, AI’nın sadece bir ‘yazıcı’ değil, bir ‘mimar’ olduğu anlamına gelir.

Planlama Aşaması: Zihinsel Haritaları Canlandırmak

Boris, planlama aşamasında Claude Code’a projenin genel yapısını, kullanıcı senaryolarını, potansiyel riskleri ve mimari tercihleri sormaya başlar. Örneğin: ‘Bir e-ticaret sitesi için bir ödeme sistemi tasarlıyorum. Kullanıcılar kart bilgilerini girdikten sonra ne olmalı? Hangi hata senaryolarını önceden düşünmeliyim?’ Bu sorulara Claude, yapılandırılmış bir şekilde yanıt verir: akış şemaları, veri akış diyagramları, güvenlik önerileri ve hatta alternatif teknoloji yığınları sunar. Bu süreçte Claude, bir danışman gibi davranır — kritik düşünme, deneyimli bir mimarın gözünü kapatmaz.

Gerçekleştirme Aşaması: Sadece Kod Üretmek

Plan tamamlandığında, Boris Claude Code’a tamamen farklı bir rol verir: ‘Şimdi bu plana göre Python’da bir Flask uygulaması yaz, her fonksiyon için açıklama ekle, test senaryolarını oluştur.’ Bu aşamada, Claude’nin cevapları daha teknik, daha spesifik ve daha az açıklayıcı olur. Burada zihinsel gürültü yoktur. Yazar, bu ayrımı yaparak, AI’nın ‘düşünme’ ve ‘yazma’ yeteneklerini birbirinden ayırmayı başarmıştır. Bu, hem verimliliği artırır hem de kod kalitesini yükseltir — çünkü her adım ayrı ayrı optimize edilir.

Bu Yaklaşım Neden Önemli?

• Yazılımcılar daha az zihinsel yük taşır: AI, zihinsel belleği dışa aktarıyor — düşünmek yerine planlamak kalıyor.
• Hata oranı düşüyor: Planlama aşamasında tüm senaryolar önceden gözden geçirildiğinde, kodlama sırasında ‘ah, bunu unutmuştum’ diyenler azalıyor.
• Yeni geliştiriciler daha hızlı büyüyor: Planlama aşamasında AI’nın verdiği yapılar, genç yazılımcılara nasıl düşünmeyi öğretiyor.
• AI’nın rolü değişiyor: Artık ‘kod üretici’ değil, ‘zihinsel yapılandırıcı’.

Yapay Zeka ile İnsan Zekası Arasındaki Sınır Nerede?

Bu yöntem, AI’nın insan beynini taklit etmediğini, ama onu genişlettiğini gösteriyor. İnsan, stratejiyi, amacını, etik sınırlarını belirler. AI ise bu sınırlar içindeki tüm olasılıkları sistematik olarak keşfeder. Boris’in yöntemi, ‘yapay zeka ile çalışan’ değil, ‘yapay zeka ile düşünen’ bir geliştirme modelini öne çıkarıyor. Bu, bir araba kullanmakla, arabanın motorunu çalıştırmak arasındaki fark gibi: Birisi sadece hareketi sağlar, diğeri yönü belirler.

Geleceğin Yazılımcısı Kim?

Gelecekteki başarılı yazılımcılar, daha çok kod yazabilecek değil, daha iyi soru sorabilecek insanlar olacak. Claude Code gibi araçlar, kod yazmayı kolaylaştırıyor, ama gerçek değer, ‘ne yazılması gerektiğini’ doğru şekilde tanımlayabilenlerde. Boris’in yöntemi, bu yeni beceriyi sistematikleştiriyor. Birkaç yıl içinde, ‘Claude ile planlama yapmak’ bir yazılımcı yetkinliği olacak — ve bu, sadece teknik bir beceri değil, bir düşünce tarzı.

Sonuç: AI, Sadece Araç Değil, Zihinsel Bir Ortaktır

Bu yöntem, yapay zekanın sadece bir araç olarak değil, bir zihinsel ortak olarak görülmesi gerektiğini gösteriyor. Planlama ve gerçekleştirmeyi ayırmak, hem insanın kreatif gücünü korur hem de AI’nın hesaplama gücüne tam anlamıyla izin verir. Bu, yazılım geliştirme tarihinde bir dönüm noktası olabilir. Çünkü artık kod yazmak değil, düşünmek daha değerli hale geliyor — ve AI, bu düşünceyi daha derin, daha sistematik ve daha az hatalı hale getiriyor.